maandag 15 maart 2010

Expertinterview: “Wat zien mensen liever, dan een scheidsrechter die zijn fouten toegeeft?”

Jan Peeters is al sinds jaar en dag actief binnen de Belgische voetbalbond. Daarom vroegen we hem naar zijn mening over het idee om tv-beelden toe te staan als hulpmiddel voor de scheidrechters.

In 2001 nam Jan Peeters de taak van voorzitter op zich en hij zou deze tot in het jaar 2006 uitvoeren. Een beloning voor een jarenlange inzet. Hij had namelijk al vanaf 1968 een bondsfunctie. Daarnaast heeft deze man ook heel wat betekend binnen de FIFA, de Wereldvoetbalorganisatie. Hierdoor kent hij het wereldje enorm goed en weet hij wat er leeft binnen de bonden. Maar wat denkt hij over het gebruik van tv-beelden tijdens de wedstrijd?

De roep om tv-beelden klinkt steeds luider. Een goed idee?

Jan Peeters: Op zich ben ik er absoluut niet tegen. Zeker niet wanneer het met zekerheid uitsluitsel kan geven over bepaalde gebeurtenissen tijdens de match. Het enige probleem is, dat dit niet altijd mogelijk is op basis van beelden alleen. Zo is er zelfs na het bekijken van beelden nog vaak onenigheid over buitenspelgevallen, een bal die over de lijn is ja dan nee,… Het zou trouwens ook voor zorgen dat het spel regelmatig wordt stilgelegd, iets wat bij voetbal toch niet de bedoeling kan zijn. Het beste zou zijn wanneer de vierde official aan de zijlijn de beelden bekijkt en meteen zegt wat de conclusie is. Zo is er geen extra tijdverlies.


Jan Peeters:”Veranderingen vergen altijd aanpassingen.”

Leidt zoiets niet tot ondermijning van het gezag van de scheidsrechter?

Peeters: Toch niet. Uiteindelijk ligt de beslissing nog altijd in zijn handen. Of de vierde offcial nu naar de beelden kijkt of niet, maakt niet veel uit. De hoofdscheidsrechter vertrouwt zijn lijnrechters uiteindelijk toch ook om een beslissing te nemen. Ik denk ook dat de referees zelf het niet als ondermijning zien, eerder als ondersteuning. Stel nu dat de scheidsrechter een beslissing neemt, maar door twijfel de beelden bekijkt en merkt dat deze fout was, dan kan hij nog steeds op zijn stappen terugkeren. En zeg nu zelf: wat zien mensen liever, dan een scheidsrechter die het lef heeft om zijn fouten toe te geven?

Het zou natuurlijk wel een enorme aanpassing zijn.

Peeters: Vooral voor de refs zelf. Zij kunnen dan rekening houden met het feit dat ze nog ondersteuning ter beschikking hebben. Maar veranderingen vergen altijd aanpassingen. Zo was het ook bij de intrede van de oortjes, die tegenwoordig gebruikt worden om de officials met elkaar in contact te brengen.

Welke experimenten doet de FIFA dan zoal?

Peeters: Ik herinner mij dat men op een wereldkampioenschap voor spelers onder achttien jaar een test heeft gedaan met een bal waar een chip in zat. Deze chip zou dan moeten aangeven of de bal over de doellijn ging of niet. Nu begon die chip al te zeggen dat de bal de doellijn had overschreden wanneer de bal nog niet eens in de buurt van het doel was. Ook spelregels of de reeds genoemde oortjes worden eerst op zo’n toernooien getest alvorens ze in een grote en belangrijkere wedstrijden worden doorgevoerd. Zo is Monaco een beetje de speeltuin van de FIFA.

Er is een evolutie merkbaar?

Peeters: Dat staat vast. Zo is het tegenwoordig het geval dat het sportief comité de straf van spelers al mag uitspreken op basis van beelden of een speler mag vervolgen wanneer de scheidsrechter een incident tijdens de wedstrijd niet heeft opgemerkt. Een voorbeeld hiervan is het spuwincident met Dirar. De scheidsrechter had niets gezien, maar Dirar is toch bestraft geworden. Beslissingen van de scheidsrechter aanpassen mag wel niet. Zo blijft het beslissende doelpunt van Thierry Henry in de kwalificatiewedstrijd tegen Ierland gelden. OP die manier blijft ook de charme van voetbal, het menselijke aspect, bewaard. Zo is de filosofie van Michel D’Hooghe: “ Het leukste aan voetbal is het feit dat er achteraf aan de toog kan gediscussieerd worden over bepaalde fases.”

Zijn de beelden tijdens de wedstrijd dan de volgende stap?

Peeters: Ik denk dat die stap er zeker zal komen. Het is misschien niet voor de nabije toekomst, maar wanneer er een systeem is dat beter is dan het huidige, kan het er zeker komen. En met de techniek en vooruitgang van tegenwoordig, is dat niet onmogelijk. Men vliegt tenslotte naar de maan he. (lacht)


Interview pro: “Het is tijd om mee te evolueren en niet langer te blijven stilstaan”

Nick Vanhamme(20) is student journalistiek en bovendien een enorme voetbalfan. Hij vindt dat tv-beelden tijdens een voetbalmatch zeker moeten kunnen.

“Ik ben volledig voor het gebruik van videobeelden bij voetbalwedstrijden. We leven ondertussen al even in de 21ste eeuw en ik snap dan ook niet dat er geen gebruik wordt gemaakt van de technologische hulpmiddelen die tot onzer beschikking staan. We zien in andere sporten dat men hier wel gebruik van is gaan maken, denk maar aan de hawk-eye bij tennis.”

“Ik vind gewoon dat het een prioriteit moet zijn voor de FIFA om wedstrijden zo correct en eerlijk mogelijk te laten verlopen. Ik denk maar aan die handsbalgoal van Henry in de beslissende kwalificatiewedstrijd (Frankrijk- Ierland) voor het WK. Dat is dus een regelrechte schande! Een compleet onrecht dat Ierland wordt aangedaan om door zoiets het WK te moeten missen. Met het vrijmaken van enkele luttele seconden kan men de videobeelden checken, en dan gebeuren zo'n zaken in de toekomst niet langer.”


Nick Vanhamme: "Met het vrijmaken van enkele luttele seconden, kan men de beelden checken en gebeuren zaken als de handsbalgoal van Henry niet meer in de toekomst."

“Wel denk ik dat men videobeelden alleen moet gebruiken in duidelijke gevallen: bal over de doellijn, buitenspel, elleboogstoot,... Echt duidelijke wedstrijdsituaties waarover ook met beelden niet kan gediscussieerd worden. Want als men het ook wil toepassen bij gewone fouten, tackles en dergelijke dan gaat de polemiek toch blijven bestaan.”

“Dan zijn ook die vijfde en zesde officials (zoals in de Europese wedstrijden) overbodig. Want dat vind ik toch nog altijd een vreemd zicht om een ref aan de rand van het zestienmetergebied te zien staan. Ach, het is gewoon tijd om mee te gaan met de huidige tijd en niet langer blijven stilstaan in het verleden.”

Interview contra: “100 percent correcte sport is moeilijk”

Elke voetbalsupporter heeft een mening over het gebruik van tv-beelden tijdens de wedstrijd. Zo ook Patrick De Hollander, een 49-jarige fan van Club Brugge.

“Ik ben niet per definitie tegen het gebruik van tv-beelden. Maar de praktische uitwerking van het plan gaat niet zo mooi uitvallen als de meeste mensen denken, vrees ik. Zo is er al onenigheid over wie de beelden mag opvragen tijdens de wedstrijd, de scheidsrechter of de teams.”

“De teams vind ik niet zo’n goed idee, dat zou het gezag van de scheidsrechters namelijk ondermijnen. Daarboven is er dan nog het systeem van de challenges, zoals in het tennis, dat men zou willen invoeren. Een paar challenges per teams per partij. Maar uiteindelijk beslist de scheidsrechter nog altijd zelf of hij zijn beslissing herziet of voet bij stuk houdt. Het probleem wordt dus eigenlijk niet verholpen.”

Patrick De Hollander:” Beelden geven niet altijd uitsluitsel.”

“Wanneer de refs naar de beelden kijken zijn er twee mogelijkheden. Of de vierde official kijkt naar de beelden, of de hoofdscheidsrechter neemt zelf een kijkje. In het eerste geval moet de hoofdscheidsrechter dus vertrouwen op zijn assistent en hopen dat die juist oordeelt. Bij het tweede voorstel gaat veel tijd verloren en zitten we met hetzelfde probleem als voorheen. Namelijk dat de interpretatie van de referee meespeelt.”

“Want de beelden geven niet altijd uitsluitsel, hé. Dat zie je wel wanneer je naar Extra Time kijkt op Canvas. Daar zitten vijf kenners rond een tafel die de beelden opnieuw bekijken en zelfs zij geraken het vaal niet eens. Ik denk dus dat het voetbal niet echt gebaad is met het gebruik van tv-beelden tijdens de wedstrijd. Voetbal is voetbal en de scheidsrechter is daar een onderdeel van. En ja, de ref maakt fouten. Maar een 100 percent correcte sport is moeilijk te verkrijgen, zelfs met technische middelen.”