Jan Peeters is al sinds jaar en dag actief binnen de Belgische voetbalbond. Daarom vroegen we hem naar zijn mening over het idee om tv-beelden toe te staan als hulpmiddel voor de scheidrechters.
In 2001 nam Jan Peeters de taak van voorzitter op zich en hij zou deze tot in het jaar 2006 uitvoeren. Een beloning voor een jarenlange inzet. Hij had namelijk al vanaf 1968 een bondsfunctie. Daarnaast heeft deze man ook heel wat betekend binnen de FIFA, de Wereldvoetbalorganisatie. Hierdoor kent hij het wereldje enorm goed en weet hij wat er leeft binnen de bonden. Maar wat denkt hij over het gebruik van tv-beelden tijdens de wedstrijd?
De roep om tv-beelden klinkt steeds luider. Een goed idee?
Jan Peeters: Op zich ben ik er absoluut niet tegen. Zeker niet wanneer het met zekerheid uitsluitsel kan geven over bepaalde gebeurtenissen tijdens de match. Het enige probleem is, dat dit niet altijd mogelijk is op basis van beelden alleen. Zo is er zelfs na het bekijken van beelden nog vaak onenigheid over buitenspelgevallen, een bal die over de lijn is ja dan nee,… Het zou trouwens ook voor zorgen dat het spel regelmatig wordt stilgelegd, iets wat bij voetbal toch niet de bedoeling kan zijn. Het beste zou zijn wanneer de vierde official aan de zijlijn de beelden bekijkt en meteen zegt wat de conclusie is. Zo is er geen extra tijdverlies.
Jan Peeters:”Veranderingen vergen altijd aanpassingen.”
Leidt zoiets niet tot ondermijning van het gezag van de scheidsrechter?
Peeters: Toch niet. Uiteindelijk ligt de beslissing nog altijd in zijn handen. Of de vierde offcial nu naar de beelden kijkt of niet, maakt niet veel uit. De hoofdscheidsrechter vertrouwt zijn lijnrechters uiteindelijk toch ook om een beslissing te nemen. Ik denk ook dat de referees zelf het niet als ondermijning zien, eerder als ondersteuning. Stel nu dat de scheidsrechter een beslissing neemt, maar door twijfel de beelden bekijkt en merkt dat deze fout was, dan kan hij nog steeds op zijn stappen terugkeren. En zeg nu zelf: wat zien mensen liever, dan een scheidsrechter die het lef heeft om zijn fouten toe te geven?
Het zou natuurlijk wel een enorme aanpassing zijn.
Peeters: Vooral voor de refs zelf. Zij kunnen dan rekening houden met het feit dat ze nog ondersteuning ter beschikking hebben. Maar veranderingen vergen altijd aanpassingen. Zo was het ook bij de intrede van de oortjes, die tegenwoordig gebruikt worden om de officials met elkaar in contact te brengen.
Welke experimenten doet de FIFA dan zoal?
Peeters: Ik herinner mij dat men op een wereldkampioenschap voor spelers onder achttien jaar een test heeft gedaan met een bal waar een chip in zat. Deze chip zou dan moeten aangeven of de bal over de doellijn ging of niet. Nu begon die chip al te zeggen dat de bal de doellijn had overschreden wanneer de bal nog niet eens in de buurt van het doel was. Ook spelregels of de reeds genoemde oortjes worden eerst op zo’n toernooien getest alvorens ze in een grote en belangrijkere wedstrijden worden doorgevoerd. Zo is Monaco een beetje de speeltuin van de FIFA.
Er is een evolutie merkbaar?
Peeters: Dat staat vast. Zo is het tegenwoordig het geval dat het sportief comité de straf van spelers al mag uitspreken op basis van beelden of een speler mag vervolgen wanneer de scheidsrechter een incident tijdens de wedstrijd niet heeft opgemerkt. Een voorbeeld hiervan is het spuwincident met Dirar. De scheidsrechter had niets gezien, maar Dirar is toch bestraft geworden. Beslissingen van de scheidsrechter aanpassen mag wel niet. Zo blijft het beslissende doelpunt van Thierry Henry in de kwalificatiewedstrijd tegen Ierland gelden. OP die manier blijft ook de charme van voetbal, het menselijke aspect, bewaard. Zo is de filosofie van Michel D’Hooghe: “ Het leukste aan voetbal is het feit dat er achteraf aan de toog kan gediscussieerd worden over bepaalde fases.”
Zijn de beelden tijdens de wedstrijd dan de volgende stap?
Peeters: Ik denk dat die stap er zeker zal komen. Het is misschien niet voor de nabije toekomst, maar wanneer er een systeem is dat beter is dan het huidige, kan het er zeker komen. En met de techniek en vooruitgang van tegenwoordig, is dat niet onmogelijk. Men vliegt tenslotte naar de maan he. (lacht)


